A A A

Dzieje wsi

Najstarsze zapisy o Wiślicy wymienia dokument z 1447 roku opisujący podział, posiadłości księżnej Eufemii pomiędzy jej synów Bolesława i Przemysława. Wymieniono tam nowe osady, a wśród nich Wiślica, Międzyświeć i Nierodzim. W latach 1477-1766 była wsią kameralną i wchodziła w skład skoczowsko-strumieńskiego państwa stanowego. W archiwum Komory Cieszyńskiej znajdują się opisane w języku morawskim rejestry gruntowe z 1645 roku, zaś pierwsze dokładne dane o wsi i jej mieszkańcach pochodzą z 1717 roku. Zgodnie z tzw. „Manschaftsbuch” w Wiślicy mieszkała w tych czasach 8 siedlaków, 2 chałupników i 8 komorników. Łącznie było 23 dorosłych i dzieci oraz 21 sierot.

W 1804 roku w Brnie Reginald Kneifel wydał dzieło „ Topographie des kaiserl, konigl. Antheils vis Schliesien” opisuje Wiślicę następująco: Od roku 1766 należy do książęco-cieszyńskiej Komory. Położona na Wiślickim Kopcu, 2 mile na północny wschód od Cieszyna i ¼ mili od miasta i stacji pocztowej w Skoczowie. Liczy 20 budynków i 147 mieszkańców mówiących po śląsko-polsku. Rola jest przydatna do uprawy żyta, jęczmienia, owsa i w części także pszenicy.

Powierzchnia wynosi 369 jochów i 1381 łokci kw. W tym ornego pola 33 jochów i 1562 łokci kw., łąk 17 jochów i 814 łokci kw., ogrodów 10 jochów i 702 łokcie kw., pastwisk 25 jochów i 53 łokci kw.

Natomiast  z kroniki skoczowskiej parafii wynika, że mieszkańcy żywią się wyłącznie plonami roli, a chałupnicy zdobywają sobie środki przez zarobkowanie w Skoczowie. We wsi był jeden kowal, jeden szewc i dwaj gospodzcy. Ludność była wyznania katolickiego i należała do parafii skoczowskiej. Płaciła dziesięcinę  4 ¾ korca owsa.

Jak opowiedział mieszkaniec Wiślicy Pan Edward Krużołek, na działce poniżej obecnej dzisiaj kaplicy stał drewniany dwór, a wokół niego wiele małych drewnianych domów. Dwór ten w 1905 roku spłonął, a wraz z nim budynki okalające, które znajdowały się na terenie dzisiejszego przysiółku nazywanego przez mieszkańców Wieś. Mieszkańcy stojąc przed obliczem tragedii zaczęli wydobywać glinę, z której wyrabiano cegłę i powoli powstawały nowe, murowane budynki, jednak dwór nie został nigdy odbudowany. Z czasem przybywało mieszkańców i wieś się rozbudowywała.

Wiślica należała do skoczowskiego powiatu sądowego i wraz z nim przeszła w 1921 roku do powiatu cieszyńskiego.

Do II wojny świtowej była samodzielną gminą i dopiero po wojnie została włączona do gminy zbiorczej Skoczów, potem do Gromady Skoczów, wreszcie od 1973 roku jest częścią Miasta i Gminy Skoczów.