A A A

 

JEMIOŁA POSPOLITA

Jest to trochę dziwna roślina. Wprawdzie jest zielona (zawiera życiodajny chlorofil) i mogłaby się sama „wyżywić”, to jednak rozwija się, rośnie na drzewach jako półpasożyt. Najczęściej spotkać ją można na topolach, brzozach, sosnach, rzadziej na dębach, jodłach, jabłoniach, śliwach, głogach, świerkach i jarząbach. Późną jesienią i w zimie na końcach pędów jemioły dojrzewają kuliste jagody, wielkości grochu w kolorze białym. Są wypełnione kleistą mazią, która przywiera do ptasich piór i w ten sposób ptaki przenoszą nasiona jemioły z drzewa na drzewo. Przypuszcza się, że jemioła najbujniej rośnie w miejscach o dużym promieniowaniu żył wodnych, które wprawdzie lubi, ale i skutecznie neutralizuje.

Znawcy ziołolecznictwa twierdzą, że najsilniejszą moc leczniczą posiadają rośliny zbierane od grudnia do marca – kwietnia i to z drzew dębu, topoli, głogu i brzozy.

W medycynie i kosmetyce stosuje się ziele jemioły, a więc gałązki wraz z liśćmi po odrzuceniu grubych i zdrewniałych pędów. Suszy się je w lekko podgrzanych piekarnikach albo w pobliżu kaloryferów. Wartość leczniczą posiada poza tym i świeżo zerwane ziele jemioły

Substancjami leczniczymi u tej rośliny są: flawonoidy (m.in. pochodne kwercetyny), kwasy  oleanolowy, ursolowy, betulinowy – o właściwościach przeciwrakowych (z grupy trójterpenów), alkohole cukrowe, fitosterole, polisacharydy ( o aktywności immunotropowej) oraz składniki mineralne, np. wapń, potas, cynk i inne.

Jemioła słynie przede wszystkim jako lek obniżający ciśnienie krwi i oddalający zawroty głowy spowodowane postępującą miażdżycą ogólną. Jest pomocna także w innych przypadłościach towarzyszących miażdżycy – w otępieniu starczym (demencji), uderzeniach krwi i gorąca do głowy, szumach w uszach, przytępieniu słuchu, drętwieniu nóg i rąk. Preparaty na bazie wyciągów z ziela jemioły, jak VENOFORTON usprawniają krążenie krwi, wpływają rozkurczowo na naczynia wieńcowe serca (poprawiają dotlenienie mięśnia sercowego), VENOFORTON jest wskazany w chorobie wieńcowej serca, arytmii, zapobiega zawałowi serca, udarowi mózgu, mikrowylewom krwi, krwawym wybroczynom podskórnym, poprawia pamięć i wzrok. 

Jemioła stabilizuje również pracę trzustki, aktywizuje proces przemiany materii. Stare księgi zielarskie polecają ją w ostrych przeziębieniach, grypie, a nawet w zapaleniu płuc. Niekiedy jemiołę poleca się w kolce nerkowej i stanach zapalnych woreczka żółciowego (działa rozkurczowo). Słynny ksiądz Kneipp zalecał tę roślinę w połączeniu z ususzonymi znamionami (wąsami) kukurydzy w leczeniu nowotworów.

 

Źródło: https://www.lekinatury.pl/pl/ziola/jemiola-pospolita.html